Οι αριστοκρατικές οικογένειες της Χίου, Βυζαντινοί και Γενουάτες, έκτιζαν στον Κάμπο τις κατοικίες τους από τον 14ο αιώνα. Τα κτίσματα που διατηρούνται σήμερα ανήκουν σε δύο περιόδους με ορόσημο το 1881, το έτος του μεγάλου σεισμού.
Η πρώτη περίοδος (17ος-19ος αι) περιλαμβάνει σπίτια που ανήκαν σε χιώτικες οικογένειες εμπόρων, οι οποίοι διατηρούσαν εμπορικές σχέσεις με τη Σμύρνη, την Κωνσταντινούπολη αλλά και με όλα τα μεγάλα λιμάνια της Μεσογείου.
Στη δεύτερη περίοδο, μετά το σεισμό του 1881, τα περισσότερα σπίτια ανανεώνονται και εισάγονται αρχιτεκτονικά στοιχεία νεοκλασικά και εκλεκτικιστικά. Οι ιδιοκτήτες είναι πάλι πλούσιοι Χιώτες έμποροι που εμπορεύονται κυρίως με την Αίγυπτο αλλά και λιμάνια της Μεσογείου και της Μαύρης Θάλασσας.
Η ιδιαίτερη τοπική αρχιτεκτονική του Κάμπου δεν αφήνει ασυγκίνητο κανένα επισκέπτη: Αψιδωτές πόρτες και παράθυρα, στοές από μαρμάρινα κολωνάκια, μπαλκόνια που στηρίζονται σε μικρές αψίδες και πελώριες αυλόπορτες, βοτσαλωτές αυλές και ζωγραφιστά ταβάνια, είναι μερικά από τα χαρακτηριστικά που προσδίδουν ασύγκριτη μοναδικότητα στο οικισμό.
Τα περιβόλια των αρχοντικών ποτίζονται από πηγάδια με μάγγανο που στο παρελθόν γύριζαν με ζώα, ενώ τώρα η άρδευση γίνεται με σύγχρονα μέσα. Τα σπίτια είναι δίπατα ή ακόμα και τρίπατα, με στόχο την εξαιρετική θέα αλλά και τον έλεγχο των κτημάτων από τους ιδιοκτήτες.
Βασικό χαρακτηριστικό των περιβολιών του Κάμπου, είναι οι ψηλοί τοίχοι από θυμιανούσικη πέτρα, που προστατεύουν την κάθε ιδιοκτησία από τα δυσχερή καιρικά φαινόμενα. Οι αριστοκρατικές οικογένειες της Χίου, Γενουάτικες και ντόπιες, έκτισαν στην περιοχή τα σπίτια τους από το δέκατο τέταρτο αιώνα. Οι απαγορευτικοί τοίχοι που συναντά ο επισκέπτης κατά μήκος του δρόμου, κρύβουν ολόκληρους μικρόκοσμους, οι οποίοι περιλαμβάνουν περίτεχνα διακοσμημένες αυλές, μεγάλα αρχοντικά σπίτια, δενδροσκέπαστα σοκάκια και κήπους με πληθώρα λουλουδιών.
