Φυσικά τον πρωταγωνιστικό ρόλο έχει η μαστίχα! Τσίχλες, ούζο, λικέρ, καραμέλες, πολλά και διάφορα γλυκά, είδη προσωπικής περιποίησης, αρώματα, καλλυντικά & μακιγιάζ, αρωματικά φυσικά σαπούνια και κεριά και ότι άλλο βάζει ο νους σας, πάντα με το μεθυστικό, θεραπευτικό άρωμα της και τις μαγικές της ιδιότητες...
Η Χίος έχει μεγάλη παράδοση στην ποτοποιία και σήμερα δεκάδες οικογενειακές επιχειρήσεις, που περνάνε τη γνώση τους από γενιά σε γενιά, παράγουν εκλεκτά ούζα, αρωματικά λικέρ και δυνατή σούμα (είδος τσίπουρου που βγαίνει από απόσταξη σύκων). Ακόμα παράγει κόκκινα κυρίως κρασιά, άριστης ποιότητας, καθώς και το φημισμένο από την αρχαιότητα «Αριούσιο Οίνο».
Η ελιά έχει εξέχουσα θέση στις καλλιέργειες και έτσι η Χίος παράγει αγνό, παρθένο ελαιόλαδο.
Γνωστοί είναι και οι Αμανίτες είναι είδος μανιταριού που φυτρώνει κυρίως στα βόρεια του νησιού. Η λέξη αμανίτης προέρχεται από το αρχαίο τοπωνύμιο Άμανος, όρος της Μικράς Ασίας, όπου αφθονούσαν τα μανιτάρια. Κατάλληλη εποχή για τη συγκομιδή Αμανιτών στη Χίο, και συγκεκριμένα στο βόρειο τμήμα της, είναι το φθινόπωρο, μετά τις πρώτες βροχές.
Λόγω των εξαίρετων ποικιλιών εσπεριδοειδών -με εξέχουσα θέση το χιώτικο μανταρίνι- που παράγονται ακόμα στον κάμπο της και παλαιότερα εξάγονταν σε όλο τον κόσμο. Η καλλιέργεια των εσπεριδοειδών αποτέλεσε άλλη μια από τις καινοτομίες που εισήγαγαν οι κατακτητές Γενοβέζοι (1348-1566). Αφού διαπίστωσαν ότι τα αειθαλή αυτά δέντρα είχαν τη δυνατότητα να ευδοκιμήσουν, ξεκίνησαν την εισαγωγή τους από την Ιταλία και με ζήλο προώθησαν την καλλιέργειά τους σε περιοχές απάγκιες και με πολλά νερά. Μια τέτοια περιοχή ήταν και ο Κάμπος, ο οποίος μεταβλήθηκε πολύ γρήγορα σε έναν απέραντο πορτοκαλεώνα.
Οι Χιώτες εντούτοις, βλέποντας το πόσο ευδοκιμούσαν οι πορτοκαλιές στο νησί, άρχισαν και την εισαγωγή τους από τις χώρες της Βορείου Αφρικής. Η ποικιλία των μανταρινιών που παράγεται στην Χίο είναι μοναδική. Τα Χιώτικα Μανταρίνια είναι γνωστά ως τα καλύτερα μανταρίνια. Το πλούσιο φύλλωμα των δέντρων δημιουργεί έναν πράσινο θόλο ο οποίος συχνά κατορθώνει να κρατήσει τη ζεστασιά της φωτιάς και να περισώσει τους καρπούς.
Τα εσπεριδοειδή της Χίου εξάγονταν στην Κωνσταντινούπολη, στη Μαύρη Θάλασσα, στη Σμύρνη, στην Αίγυπτο και σε όλη την Ανατολή από διάφορους εμπόρους οι οποίοι ναύλωναν πλοία για αυτόν ακριβώς το σκοπό. Από το 1930 και μετά, οπότε και εμφανίστηκαν οι Συνεταιρισμοί, εξαγωγές άρχισαν να γίνονται και σε πολλές χώρες της Ανατολικής Ευρώπη.
Οι χρήσεις των εσπεριδοειδών δεν περιορίζονται στην απλή κατανάλωσή τους ή στη χυμοποίησή τους από το Εργοστάσιο Χυμών σε διάφορα είδη αναψυκτικών. Χρησιμοποιούνται επίσης για την παραγωγή γλυκών του κουταλιού και αιθέριων ελαίων. Εδώ και έξι χρόνια η ομάδα της Citrus παράγει στην περιοχή Κάμπος μια σειρά από χειροποίητα παραδοσιακά γλυκά.
Τέλος, η παραγωγή μελιού αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι του νησιού, εφόσον αρκετοί είναι οι μελισσοκόμοι και οι παραγωγοί του αγνού αυτού τοπικού προϊόντος. Η βάση της σύνθεσής του είναι το πευκόμελο, το θυμάρι και το ανθόμελο από άνθη εσπεριδοειδών, ενώ στο τοπικό εμπόριο μπορεί κανείς να το βρει και με γεύση μαστίχα.
